Аса қамқор, ерекше мейірімді Алланың атымен бастаймын.

Адам баласы болған соң, өмірде түрлі жағдайлар болады. Біреу байқаусызда көңілімізге қаяу түсіреді, енді біреу әділетсіздік жасап, ренжітіп жатады. Мұндай сәттерде бойды ашу мен кекке алдырмай, кешірімді бола білу — нағыз имандылықтың, ішкі мәдениет пен кеңдіктің белгісі.

Жүректің жүгінен арылу

Кешірімді болу — өзіңді ренжіткен адамның қателігін ақтау немесе оның ісін құптау деген сөз емес. Кешірімділік — ең алдымен, өз жүрегіңді реніш пен өкпе деген ауыр жүктен босату. Іште сақталған реніш адамның жанын жегідей жеп, өмірден ләззат алуына кедергі жасайды. Сондықтан, біреуді кешіру арқылы біз оған жақсылық жасап қана қоймаймыз, ең бірінші кезекте өзімізге тыныштық сыйлаймыз.

Асыл дініміздегі кешірімділік

Халқымыз «Өресі биік адам ғана кешіре біледі» дейді. Ал біздің асыл дініміз Исламда адамдарды әрқашан кешірімді, сабырлы болуға шақырады. Қасиетті Құран Кәрімде Алла Тағала былай бұйырады: «Кешірім жолын ұстан, жақсылыққа бұйыр және надандардан бет бұр» (Ағраф сүресі, 199-аят). Тіпті, пайғамбарымыз Мұхаммед (оған Алланың салауаты мен игілігі болсын) өзіне қиянат жасаған, тас лақтырып, зәбір көрсеткен жауларын да кешіре білген. Ол кісінің өмірі — біз үшін кешірімділіктің ең ұлы үлгісі.

Кешірімді болудың пайдасы

Жан тыныштығы: Кек сақтамаған адамның жүрегінде мазасыздық болмайды.

Қарым-қатынастың түзелуі: Кешірім бар жерде сыйластық пен бауырмалдық артады.

Рухани өсу: Өзінің нәпсісін жеңіп, өзгеге кешіріммен қарау — адамның рухани тұрғыдан толысқанын көрсетеді.

Ал бауырлар арасындағы кешірімділік — бұл отбасының тірегі, ағайынның бірлігін сақтайтын ең басты құндылық.

Бауырға деген кешірім — бірліктің бастауы

 Пайғамбарымыз (оған Алланың салауаты мен игілігі болсын) өз хадисінде: «Бір-бірлеріңе көреалмаушылық жасамаңдар, реніш сақтамаңдар және қарым-қатынасты үзбеңдер. Уа, Алланың құлдары, өзара бауыр болыңдар!» — деген. Бауыр — адам баласының ең жақын жанашыры, қиналғанда арқа сүйер қорғаны. Алайда, ең жақын адамдардың арасында да түсініспеушіліктер, дүние-мүлікке, мұраға немесе жай ғана айтылған ауыр сөзге байланысты реніштер туындап жатады. Мұндайда шайтанның азғыруына еріп, араздасып кету — үлкен қателік.

Қан мен жан жақындығын аттап өтпеу

Халқымызда «Туған дауылпаз емес, туысқан бауырлас» деген сөз бар. Бауырдың қателігін кешіру — өз қаныңды, өз тегіңді құрметтеу. Туған бауырға деген өкпені іште сақтау отбасының берекесін қашырады, ата-ананың жүрегін ауыртады. Ал діндес, ниеттес бауырлар арасындағы кешірімділік — бүкіл қоғамның тұтастығын сақтайды. Қасиетті Құранда бұл туралы анық айтылған: «Шын мәнінде, мүміндер — бауыр. Сондықтан бауырларыңның арасын түзетіңдер...»(Хұжурат сүресі, 10-аят).

Бауырды кешірудің үш абзалдығы:

Туыстық қатынасты сақтау: Бауырды кешіру арқылы біз туыстық байланысты үзбейміз. Ал туыспен қарым-қатынасты жақсы ұстаған адамның несібесі артып, өмірі ұзаратыны айтылған.

Кішіпейілділік: Бауыр алдында асқақтамай, бірінші болып кешірім сыйлау — нәпсіні жеңудің ең үлгілі жолы.

Ата-ананың ризалығы: Перзенттерінің тату болғаны — ата-ана үшін ең үлкен бақыт. Бауырды кешіру арқылы біз ата-ананың да көңілін жайландырамыз.

Бауырдың қателігін кешіру — әлсіздік емес, керісінше, оған деген махаббат пен құрметтің белгісі. Қанша жерден ренжіссең де, қиындықта жаныңнан табылатын — сол бауырың. Сондықтан арадағы суықтыққа жол бермей, «кешірдім» деп қол созу, бауырды бауырға тарту — әрбір иманды жанның міндеті.

НҰРТУҒАН ӨМІРЗАОВ

Қордай ауданы, Жаңатұрмыс ауылы

«Жаңатұрмыс» мешіті имамы