- НАСИХАТ
- ҚАРАЛДЫ: 885
Алланы сүю
Ертеректе сараңдығы асқынған, екіжүзді бір адам болыпты. Сараңдығы сонша – өмірі ешкімге ештеңе бермеу турасында әйелінен уәде алып, егер бере қалса, ажырасатындығын ескертіпті.
Ертеректе сараңдығы асқынған, екіжүзді бір адам болыпты. Сараңдығы сонша – өмірі ешкімге ештеңе бермеу турасында әйелінен уәде алып, егер бере қалса, ажырасатындығын ескертіпті.
Мұсылмандардың басшысы болған хазіреті Омар (р.а.) халифалыққа тағайындалған кезі болатын. Қол астындағы Әбу Убайда оны зиярат етуге үйіне барады. Хазіреті Омардың (р.а.) жылап отырған жерінен түседі. Оның не үшін жылағанын сұрайды:
Сексеннің сеңгіріне аяқ басқан қария әкей жағдайын сұрай келген 45 жасар баласымен бөлмеде әңгімелесіп отырады. Қал-жағдай, бала-шағаның амандығы мен жұмыс барысын сұрасып ұзақ әңгімелескеннен кейін, баласы кетуге ыңғай білдіреді.
Бір күні Абдулла бин Мүбарак жол бойында қой бағып жүрген бала шопанды көреді. Оған жаны ашып: «Бейшара бала кішкентай кезінен шопан болса, үлкейгенде Алла Тағалаға қалай құлшылық қылып, Оны қалай танымақ?» - деп ойлайды.
Пайғамбарымыздың (ﷺ) дәуірінде Ярмук соғысы болды. Бұл соғыста сахабалардың көпшілігі шейіт болды.
Ертеректе көңіліне ештеңе ұнамайтын, үнемі ананы-мынаны айтып шағымданып, Алланың берген күндерінің барлығы маған қараңғы түнек дейтін қыз болыпты. Өмір ол үшін жамандық пен кесірге толы еді, үнемі күресіп, жанталасудан жаны қиналып, төзімі таусылып бітіпті. Біреуінен құтылса, біреуі жылтиып шыға беретін.