- НАСИХАТ
- ҚАРАЛДЫ: 1243
Сары май, пісте мен бадам
Әбу Юсуф (р.а.) әңгімелеуде: Әкем дүние салғанда мен әлі бала едім.
Әбу Юсуф (р.а.) әңгімелеуде: Әкем дүние салғанда мен әлі бала едім.
Ібіліс өзінің көмекшілерін жинап: «Адам баласы дүниені жақсы көре ме?» деп сұрайды. Олар «Иә» деп жауап қатты.
Атағы елге көп тараған Байдалы шешен қартайған шағында кедейлік басып, жұтаң өмір сүріпті.
Тақуа кісілерден ысырапқа қатты көңіл бөлетін Хатими Әсам деген кісі бар еді. Өзімен замандас бір ғалымның тым ысырапшыл екенін естігенде арнайы іздеп барады.
Фәдала ибн Үбәйд (р.а.) әңгімелеуде: «Алла Елшісі (ﷺ) мешітте отыр еді. Бір адам келді де намаз оқыды. Бітіргеннен кейін былай деп дұға етті:
Кағб ибн Ужра (р.а.) әңгімелеуде: «Бір күні Алла Елшісі (ﷺ) мінберге бір саты жоғары көтерілгенде «Әмин» деді. Екінші басқанда тағы да «Әмин» деді.