- НАСИХАТ
- ҚАРАЛДЫ: 935
Қонақ келмей ас батпайды
Мұхаммед ибн Қайыстың айтуынша, Абдуллаһ ибн Омарға, дастарқан басында пақырлармен бірге отырмаса, ас батпайтын. Түскі және кешкі асқа айналасындағы жетімдерді де шақыратын.
Мұхаммед ибн Қайыстың айтуынша, Абдуллаһ ибн Омарға, дастарқан басында пақырлармен бірге отырмаса, ас батпайтын. Түскі және кешкі асқа айналасындағы жетімдерді де шақыратын.
Абдуррахман ибн Әбу Бәкір былай дейді: «Бір күні кешкісін бізге қонақтар келген еді. Әкем Алланың елшісімен сөйлесіп келемін деп, сыртқа шығып бара жатқан болатын. Сол кезде маған: «Абдуррахман, қонақтарға тамақ бер», – деді.
Әнәстің (р.а.) риуаяты бойынша, бірде Алла елшісі мешітке кіреді. Үстінде Нәжранда (Йеменге жақын аймақ) тоқылған қалың шапан бар болатын.
Абдуррахман ибн Хаббаб әс-Сәламидің риуаяты бойынша, Расулаллаһ (саллаллаһу аләйһи уә сәлләм) Тәбукке әскер жасақтау үшін, сахабалардан көмек көрсетулерін сұрады.
Әбу Һұрайраның (р.а.) риуаяты бойынша, мұсылмандардың бірі Алла нәбиіне (саллаллаһу аләйһи уә сәлләм) келіп: «Уа, Расулаллаһ! Мен сілкіп салар тулағы жоқ сіңірі шыққан пақырмын», – деді.
Икрима былай әңгімелейді: «Бір күні Омар (р.а.) көзі көрмейтін, құлағы есітпейтін, өзі мылқау бір адамның қасына келіп: «Мына адамның бойынан Алланың қандай нығметтерін көріп тұрсыңдар?» – деп сұрады.