Кағб ибн Ужра (р.а.) әңгімелеуде:
«Бір күні Алла Елшісі (ﷺ) мінберге бір саты жоғары көтерілгенде «Әмин» деді. Екінші басқанда тағы да «Әмин» деді. Үшіншіде тағы айтты. Мінберден түскеннен кейін:
Кағб ибн Ужра (р.а.) әңгімелеуде:
«Бір күні Алла Елшісі (ﷺ) мінберге бір саты жоғары көтерілгенде «Әмин» деді. Екінші басқанда тағы да «Әмин» деді. Үшіншіде тағы айтты. Мінберден түскеннен кейін:
Айша (р.а.) былай дейді: «Бір күні әкем үйден шықты. Пайғамбарымызға (ﷺ) кеткендігі белгілі еді. Олар бұрыннан бір-бірімен сырлас достар болатын, бір-бірін жақын танитын. Әбу Бәкір жолдасына: «Әбулқасым, қауымыңның жиынына қатыспайтын болдың, сенің жоқтығың әрқашан байқалып жүр. Халық сені «өткенімізді айыптайды» деп кінәлауда» деді.
Ертеде пайғамбарлардың біреуі қол жиып, соғысқа сайланады. Айналасындағы мүміндерді жинап:
Ислам діні бейбітшілік пен береке-бірлік діні. Қаншама ғасырдан бері қазақ халқының өмірі мен салт-дәстүрімен үйлесімін тауып келеді. Дін жай ғана сенім немесе құлшылықтардан тұрмайтынын айта кеткен жөн. Алайда қазір қоғам арасында өкінішке орай дінді біліммен емес, сезіммен түсініп жүргендер бар.
Адам бойынан табылуы керек ең жақсы қасиеттің бірі уәдеге берік болу. Қандай қоғам болмасын, қандай адам болмасын уәдеге беріктікті қашанда құптап, сөзінде тұратын жанды құрметтеп, сыйлап өткен. Ислам дінінде мұсылманның уәдесіне берік болуды талап етеді. Уәдесінде тұрмауды екіжүзділікке балап, ондай адамның тозаққа баратынын ескертеді.
«Сәләф» сөзі тілдік тұрғыдан «Алдын өмір сүргендер, ата-бабалар, бұрынғылар»,-дегенді білдіреді. Терминдік тараптан бұл сөз белгілі бір кезеңге қатысты мағынаға келеді.