- НАСИХАТ
- ҚАРАЛДЫ: 1237
Неге күле бересің?
Табиғин заманында көп күлетін, жеңілтек мінезді бір бала болыпты. Бірде Хасан Басри әлгі баладан: «Неге күле бересің?» – деп сұрағанда, ол қапелімде ештеңеге түсінбей тұрып қалады.
Табиғин заманында көп күлетін, жеңілтек мінезді бір бала болыпты. Бірде Хасан Басри әлгі баладан: «Неге күле бересің?» – деп сұрағанда, ол қапелімде ештеңеге түсінбей тұрып қалады.
Әбу Һұрайра (р.а.) былай келтірген: «Бірде түнгі намазды Пайғамбарымызбен (ﷺ) бірге оқып жолда келе жатқанымда, алдымнан бір әйел шықты. Мені тоқтатып: «Әй, Әбу Һұрайра, мен бір күнә жасадым, тәубе жасасам қабыл бола ма?» – деп сұрады.
Әбу Һұрайра (р.а.) былай келтірген:
«Бір күні Пайғамбарымызға (ﷺ) барып, Қиямет күні оның шапағатына кімдер ең көп кенелетінін сұрадым. Ол әдеттегі байсалды қалпымен
«Күнә жасаған мұсылман – кәпір» деп түсінетін харижиттердің бір-екі адамы имам Ағзамға келіп:
Вьетнам соғысының аяқ кезі болатын. Елге оралмақ болған сарбаздың бірі үйіне телефон соғып, әке-шешесімен тілдесіп: «Үйге қайтып келе жатырмын.
Баязит Бистами «Ғылымда бұндай биік дәрежеге қалай жеттің?» деп сұрағандарға: – Анамның дұғасымен, – деп, басынан өткен мына оқиғаны айтушы еді.