- НАСИХАТ
- ҚАРАЛДЫ: 885
Ерекше жауаптылық
Тыныш та, тымық түннің бірінде халифа Омар (р.а.) әдеттегіше қаланы аралап жүрді. Кенет қалаға тақау маңда аялдаған бір керуенді көзі шалды. Қайдан келіп, қайда бет алған керуен екенін білмек болып таяп барды.
Тыныш та, тымық түннің бірінде халифа Омар (р.а.) әдеттегіше қаланы аралап жүрді. Кенет қалаға тақау маңда аялдаған бір керуенді көзі шалды. Қайдан келіп, қайда бет алған керуен екенін білмек болып таяп барды.
Құрайыш мүшріктерінің Рүкәна дейтін палуаны бар еді. Жауырыны жерге тимеген ол атыраптағы ең күшті палуан саналатын. Бір күні Рүкәна Мекке маңында отарын жайып жүріп, Пайғамбарымызбен (ﷺ) кездесіп қалады. Алла Елшісі (ﷺ) одан:
Хазірет Айша (р.а.) өте тақуа еді. Бірде жалғыз өзі оңашада жылап намаз оқып жатқанда, Пайғамбарымыз (ﷺ) келіп не үшін жылағанын сұрады. Ол:
Бір жас жігіт жаман әдеттерінен арылудың жолын сұрап бір данышпанға барыпты. Данышпан кісі оған: «Сен ана бір жас шыбықты жерден суыршы», – депті.
Ибраһим Әдхам алғашқыда Қорасан дәулеттілерінің бірі еді. Бірде сәнді сарайының бір терезесінен сыртқа көз салып тұрып, алыстан бір адамды көреді.
Тақуа құлдардан Амр ибн Динардың айтуына қарағанда, көне уақытта Мәдиналық бір кісінің қала шетінде тұратын қарындасы бар еді. Науқас болғандықтан, жиі барып қалын сұрап тұратын. Бір күні әлгі қарындасы аурудан қайтыс болғанда,