- НАСИХАТ
- ҚАРАЛДЫ: 1087
Кімде-кім бауырының айыбын жасырса...
Бірде Әбүл-Хайсам:
– Менің кей көршілерім арақ ішеді. Осыларды ұстап беріп, бір жазалатсам ба екен? – дейді.
Ұқба ибн Амр:
Бірде Әбүл-Хайсам:
– Менің кей көршілерім арақ ішеді. Осыларды ұстап беріп, бір жазалатсам ба екен? – дейді.
Ұқба ибн Амр:
«Бірде Мәдинаның көшелерін басына көтерген әлдебір у-шудан төңірек ел көшкендей азан-қазан болды. «Бұл не шу?» – деп сұраған Айша (р.а.) анамызға төңірегіндегілер: «Абдуррахман ибн Ауфтың (р.а.) Шамнан келген сауда керуені ғой», – деп жауап береді. Керуенде жүк тиеген жүз түйе бар еді.
Пітір садақасы қажеттілігін қоспағанда, мал-мүлкі нисаб[1] мөлшеріне жеткен әрбір мұсылманға беруі – уәжіп[2]. Ол – оразаның қате-кемшіліктерін толтыратын, Құдайға шүкіршілік ету үшін берілетін және кедейлерді қуантатын садақа.
Бұл жөнінде: «Баршаң бақташысың және барша адам өз қарамағындағыларға жауапты... әйел күйеуі шаңырағының бақташысы, ол өзінің қарамағындағыға жауапты»,– деген хадис бар.
Бір ерлі-зайыпты 60 жылдай бірге отау құрыпты. Олардың бр-бірінен еш жасырын сырлары болмаған екен, тек әйелінің бір ғана құпиясы болыпты. Әйелінің киім-кешек қоятын шкафының үстінде аяқ-киімнен босаған бір қорап болатын-ды, оған күйеуі ешқашан үңіліп те қарамаған екен.
Әбу Ханифа (р.а.) Мәдине қаласында Мұхаммед бин Әли бин Хусейн бин Әлимен (р.а.) кездескен оқиғасы бар. Мұхаммед бин Әли пайғамбарымыздың (ﷺ) жиен ұрпағы. Ол хазреті Әлидің баласы Хусейннің немересі еді.